Wie aan Griekenland denkt, denkt vaak aan witte huizen met blauwe luiken. Aan steile steegjes, drukke eilanden, diepblauw water en idyllische stranden. Maar in het noorden van het vasteland ontdek je een totaal andere kant van het land. Verwacht je hier aan indrukwekkende en stokoude rotsformaties, ruige natuur, karakteristieke bergdorpjes, mythes en kloosters, heerlijke wijnen en een hartverwarmende gastvrijheid.

Dit deel van Griekenland is bij het grote publiek een stuk minder bekend en ook wij wisten vooraf niet goed wat we moesten verwachten. Het stond eerlijk gezegd niet bovenaan ons verlanglijstje, maar het werd ons getipt door de eigenaar van ons favoriete Griekse restaurant in Leuven. Hij komt zelf uit Kreta, maar trekt regelmatig naar het noorden om te ontsnappen aan de massale drukte, de hitte en het gedoe. En dat klonk ons uiteraard als muziek in de oren.

We zijn in maart vertrokken met een vlucht op Thessaloniki en hebben vervolgens tien dagen rondgetrokken met de huurauto.

Stop 1: Litochoro en de berg Olympus

Onze reis beginnen we in Litochoro, op een dik uur rijden van Thessaloniki. Dit is een charmant en traditioneel bergdorp dat populair is bij wandelaars omdat het aan de voet van de berg Olympus ligt, de hoogste berg van Griekenland. Het was het allereerste nationale park van Griekenland en volgens de Griekse mythologie is het ook de thuisbasis van de 12 Olympische goden. (Ik wil geen spelbreker zijn, maar wij hebben ze niet gezien.)

Je kan hier mooie en uitdagende wandelingen doen, maar wij hadden helaas te mistig weer om een hoge top te beklimmen en hebben daarom voor een iets toegankelijkere wandeling gekozen. In het dorp vindt je trouwens ook uitstekende restaurants, zodat je meteen de Griekse eet- en wijncultuur in kan duiken.

Stop 2: Mouresi (schiereiland Pelion)

Meer naar het zuidoosten ligt het bergachtige schiereiland Pelion aan de Egeïsche zee. Het is prachtig groen: je vindt hier onder andere kastanjebomen, eiken, beuken, plataanbomen en appelboomgaarden. En op het dorpsplein van Tsagkarada vind je zelfs een duizendjarige plataan!

Logietip: Adis Oneirou!!!!

Wij verbleven twee nachten in een ongelooflijk fijne B&B in Mouresi: Adis Oneirou. Het wordt uitgebaat door een vrouw die een van de lekkerste ontbijten uit ons leven heeft gemaakt. Het ligt redelijk hoog in de bergen en vanop het houten terras zie je de zee. Je krijgt er ook een prachtige zonsopgang.

Wie het noorden bezoekt, kan niet aan Meteora ontsnappen. Dat wil je ook niet: de heel speciale rotsformaties en de middeleeuwse kloosters zijn werkelijk indrukwekkend. Ik heb nergens anders een landschap gezien dat ik hiermee kan vergelijken.

Wij verbleven in Kastraki in plaats van het grotere Kalambaka en dat was voor ons de juiste keuze. Kalambaka is eerder een stad, Kastraki eerder een gezellig dorp. Het voelde sfeervoller en authentieker. Wij waren hier wel in een minder toeristische periode, dus weet dat dit erg druk kan zijn in het hoogseizoen.

Bezoek zéker de kloosters en als je tijd hebt om te wandelen, dan kan ik je met veel liefde deze wandeling aanraden: https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2849285142

Stop 4: het Pindosgebergte

En dan de reden waarom we de trip naar het noorden van Griekenland eigenlijk geboekt hebben: de Vikoskloof. Wij hadden er nog nooit van gehoord, maar het blijkt dus de diepste kloof ter wereld ten opzichte van haar breedte. Ja, dat lees je goed.

Wandeltip

Je kan hier prachtige wandelingen doen, rond en in de kloof. Wij hebben er eentje van ongeveer 15 kilometer gedaan, maar hebben wel moeite ondervonden in de kloof zelf omdat we het pad zoek waren en meermaals het water moesten oversteken. Laat je adviseren door je hotel of de kloof er al dan niet goed bijligt.

Onze hoteleigenaar heeft ons hier ook een gouden tip gegeven: ‘Oxya Viewpoint’ (nabij Monodendri). Dit uitkijkpunt stond nergens echt aangeduid en we hadden dit nooit zelf gevonden, maar jézus. Dit uitzicht over de kloof moet je gezien hebben als je in de buurt bent. Ik heb een poging gedaan om dit op een foto te krijgen, maar dat was eigenlijk onmogelijk. Wij stonden hier minutenlang in stilte naar te kijken omdat het zo adembenemend was.

In dit gebied kan je verder ook erg mooie wandelingen maken die je door verschillende stenen dorpen brengt, zoals Monodendri, Papigo en Vikos. Je kan hier ook meerdaagse trektochten doen. Wij hadden er helaas de tijd niet voor, maar het is een ruig en afgelegen natuurgebied dus het lijkt wel veelbelovend.

Stop 5: Naoussa

Je vraagt je misschien af: waarom staat Naoussa in godsnaam op dit lijstje want echt een bijzondere stad is dit niet. Het antwoord is: wijn. Naoussa is de wijnhoofdstad van het noorden en is vooral bekend om de rode Xinomavro-druif. Als je een liefhebber bent: ga een wijnhuis bezoeken. Ben je geen liefhebber: sla deze stad of deze regio dan maar gewoon over.

OPGEPAST! Je hebt ook een Naoussa op het eiland Paros. Mocht je al ontroerd zijn geraakt van de foto’s nadat je Naoussa hebt ingegeven op Google: dit is dus niét de Naoussa in het noorden van Griekenland. Sorry daarvoor.

Stop 6: Thessaloniki

Tot slot hebben we nog een nacht geslapen in Thessaloniki, de tweede stad van Griekenland. Die ligt aan zee en dat maakt het dus een uitstekende locatie om vis te eten of om te kuieren op de boulevard langs het water. Je vindt hier natuurlijk ook musea, marktjes en tal van cafés en restaurants.

Algemene tips

Wij hebben deze reis eind maart, begin april gemaakt. Bij nader inzien hadden we beter nog een maand gewacht want de lente had zijn intrede nog niet gemaakt én er lag op sommige hoogtes zelfs nog sneeuw. Het landschap was met zijn kale bomen ook al mooi en indrukwekkend, maar wellicht nog een pak mooier als alles in bloei staat.

Probeer trouwens ook Metsovo te bezoeken of er te overnachten. Dit is een bergdorp tussen Meteora en de Vikoskloof en is het beroemdste winter- en skidorp van Noord-Griekenland. Het ligt op 1.160 meter hoogte in het Pindosgebergte en het was heel charmant, met leuke barretjes en winkels. Het dorp staat ook bekend om zijn Metsovo-kaas (doen!).

En als ik dan nog een laatste eettip mag geven: probeer ergens een ‘milkpie’ (of Galaktoboureko) te eten. Ik weet het, echt aanlokkelijk klinkt het niet. Maar het was overheerlijk.

Heel veel plezier!